Zoals was aangekondigd werd op zondag 25 november om 9u30 een dankmis gevierd in de parochiekerk van Zegelsem, als definitief afscheid van het klooster van Zegelsem. De drie laatste zusters van Zegelsem, E. Moeder Anna en de E. Zusters Pia en Eveline, bijgestaan door E. Moeder Mia, Algemeen Overste van de St.-Vincentiuscongregatie, waren er aanwezig samen met een grote groep parochianen.

 

De plechtige Eucharistieviering, voorgegaan door E.H. Bracke, geassisteerd door Marcel De Staercke en verscheidene misdienaars, werd warm opgeluisterd door het parochiaal koor.

Na de H.Mis konden de parochianen in de kerk persoonlijk afscheid nemen van de Zusters die zoveel hebben betekend voor het geestelijk en sociaal leven in de parochie.

 

   

 

Het hing reeds een hele tijd in de lucht. De overdracht in 1997 van het Zegelsemse rusthuis aan de instelling in Roborst en de eigenlijke verhuis tijdens de eerste helft van dit jaar van de laatste rusthuisbewoners heeft catastrofale gevolgen voor ons Kasseidorp.

Met het verdwijnen van het rusthuis verliest Zegelsem zomaar ineens een 30-tal inwoners en de tewerkstelling van wel 15 eenheden.

Als wij dan beseffen dat het klooster vanuit de Congregatie St.-Vincentius van Deftinge in 1893 in Zegelsem werd gesticht met twee belangrijke opdrachten: het “onderwijs” en de “verzorging van de ouden van dagen”.

De “onderwijs”-opdracht vanuit het klooster werd reeds geruime tijd afgebouwd. Daar waar tientallen jaren geleden er nog meerdere zusters een onderwijsfunctie uitoefenden in Zegelsem, was Zuster Pia de laatste die in 1989 ook haar kleuterklas doorgaf aan een leek. Die onderwijsopdracht van het Klooster van Zegelsem verviel later volledig bij de grote fusie van de dorpsschool van Zegelsem met de scholen van Michelbeke, Elst, St.-Maria-Oudenhove en Opbrakel en nog later met St.-Maria-Latem, onder de gemeenschappelijke koepel “Het Groene Lilare”. De schoolgebouwen zijn nu nog eigendom van de Congregatie St.-Vincentius maar zij worden gehuurd door de scholengroep.

Nu dus ook het beheer van het rusthuis is weggevallen rest er niets meer van de beide bijzondere opdrachten van het klooster. Met het huidige aantal van drie niet meer zo jonge zusters zou het ook niet meer mogelijk zijn om nog grote opdrachten aan te kunnen en ook economisch is het voor de Congregatie niet meer doenbaar om zo’n (leeg) gebouwencomplex te onderhouden voor slechts drie zusters.

Het te verwachten verdict is dan ook gevallen. Moeder Anna en de zusters Pia en Eveline vertrekken eind november richting moederklooster Deftinge. Zuster Christiane is hen enkele tijd geleden voorgegaan wegens ziekte. Daarmee valt definitief het doek voor het Klooster dat 113 jaar in ons kasseidorp uitermate actief was en heel wat dingen ten goede heeft gerealiseerd. De drie Zegelsemse Zusters werden ter gelegenheid van de Gouden Kasseiworp van de Kasseifeesten op zondag 17 september nog letterlijk en figuurlijk in de bloemen gezet voor het werk dat zij en hun voorgangers presteerden voor Zegelsem. Bij gelegenheid komen we op deze site nog eens uitgebreid terug op die rijke geschiedenis van het Klooster.

Zondag 26 november is er om 9u30 een plechtige dankmis in de St.-Ursmaruskerk, waarop iedereen van harte is uitgenodigd. De parochianen zullen er zeker de gelegenheid krijgen om er persoonlijk afscheid te nemen van de laatste zusters van Zegelsem.

Moeder Anna en Zusters Pia en Eveline (en Christiane), we zullen jullie heel hard missen!


 
 

 

Het was 4 juli 2005 toen de Perlinckbeek in Zegelsem een ware “Tsunami” veroorzaakte. Vooral de feestzaal Speermalie en de familie Bourdeaud’hui waren de grootste slachtoffers. In het verleden hadden zich nog andere overstromingen voorgedaan maar nog nooit was de schade zo enorm. Niet te verwonderen dat met de steun van de brandweer en de velen die bij het onheil ter hulp waren gesneld, bij het gemeentebestuur hard werd aangedrongen om een aantal dringende en grondige ingrepen te doen in de waterhuishouding van de dorpskom te Zegelsem.

Reeds in augustus 2005 werd door de gemeente een ontwerper aangesteld. Zijn ontwerp en zijn bestek werden goedgekeurd in december 2005. Maar een vol jaar later wachten wij nog steeds op de eerste spadesteek. Nochtans was beloofd dat nog tijdens de zomer 2006 de werken zouden uitgevoerd worden.

Aangezien de prijzen van de ingediende offertes veel hoger waren dan die uit het bestek moest de hele procedure worden overgedaan.

Maar blijkbaar is nu het einde van de tunnel (of althans het begin ervan) in zicht! Twee dagen vóór de verkiezingen (ja–ja, zo is het !) lieten zowel de burgemeester als de schepen van financiën een brief bezorgen aan de betrokken slachtoffers. Op 2 oktober werden de werken “toegewezen”. HOERA !

Wij hopen nu, samen met de slachtoffers, dat het geen verkiezingsstunt was … dat de echte start nu geen verdere vertragingen meer ondervindt en dat heel binnenkort ernstig werk wordt gemaakt van de geplande ingrepen. Wij rekenen er ook op dat echt zal doorgewerkt worden en dat alleszins tegen eind augustus 2007 alle kasseistenen weer fijn op hun plaats liggen voor de volgende Kasseifeesten.

Bovendien dringen wij ook nogmaals aan op een degelijk en geregeld onderhoud van de Perlinckbeek verderop.

En dan maar verder duimen dat intussen geen te overvloedige regens meer vallen. Zeker tijdens de gevaarlijke januarimaand zullen de omwonende weer hun hartje vasthouden.

Wij blijven dus best waakzaam!


 
 

Bij de h. André Viville hebben wij de gelegenheid gehad om een paar opmerkelijke objecten te fotograferen, nl.:

- een houten kapstok, gemonteerd op een bedsponde van het jaar 1631,
- een koperen kruis, en
- een koperen kader,

die alle overvloedig versierd zijn met heel oude muntstukken, sommige zelfs van de 16de eeuw. De pronkstukken werden vervaardigd in Zegelsem in het begin van de jaren 1900. Zij zijn afkomstig uit het vroegere café “Bij Treseke” in de Hauwstraat.

De vermelding C.L.Teirlinck zou verwijzen naar Charles Louis Teirlinck, een bekend klokkenhersteller in het begin van de jaren 1900.

Met medewerking van de Brakelse Heemkundige Kring Triverius wordt begin volgend jaar een gespecialiseerd onderzoek naar die objecten uitgevoerd. Het verslag daaromtrent zullen wij dan zo spoedig mogelijk via deze site kenbaar maken.


 
 

 

In 1981, dus 25 jaar geleden, werd rond “Het Burreken” een gebied van 220 ha officieel geklasseerd als natuurgebied. Natuurpunt heeft daarvan reeds 30 ha in beheer. De unieke natuur is er sedertdien beschermd en veilig gesteld voor de komende generaties. Tegelijkertijd kan iedereen genieten van die prachtige omgeving.

25 jaar, een reden om te feesten ! En dat geschiedde tijdens het weekend van 9 en 10 september 2006.

Zaterdagavond was er een vleermuistocht met een wandeling door de donkere bossen en een bezoek aan de IJskelder, een overwinteringsplaats voor vleermuizen. Onderweg werden de deelnemers getrakteerd op een passend spookverhaal. De tocht eindigde in het batcafé bij een lekker drankje.

Zondagmorgen startten de activiteiten op het Perreveld rond 9 uur met het inwandelen van het nieuwe wandelpad, onder de leiding van een natuurgids. ’s Namiddags was er een familiezoektocht en kon men ook demonstraties bekijken van oude ambachten en van bosbouw met een Brabants trekpaard. Het was zelfs mogelijk een ezelstochtje te maken.

Bij het einde van de namiddag werden enkele wilde vogels vrijgelaten na een revalidatie in het vogelopvangcentrum.

Van harte proficiat aan de organisatoren !

 

 

Op 20 juli 2006 verliet Frans Casteele definitief zijn hoeve en zijn familie. Hij was 76 en overleed na een lang en moedig gedragen ziekte.

Afkomstig uit het West-Vlaamse Harelbeke kocht hij is 1973 het Romanshof in Zegelsem. Dat hof, met een voorgeschiedenis die zelfs teruggaat tot de jaren 800, een hof dat geschiedkundig dus heel belangrijk is voor Zegelsem (zie o.m. het hoofdstuk “Interressant” van deze site), was toen heel verwaarloosd. Maar Frans heeft met heel veel energie en jaren onverdroten arbeid alles in het werk gesteld om het hof volledig te renoveren en terzelfdertijd aan te passen aan de nieuwe eisen van een modern landbouwbedrijf. Een echt levenswerk van Frans Casteele, die hiermee een nieuwe geschiedenis schreef. Wij danken hem voor dat werk en zullen hem nooit vergeten!

De prachtige hoeve kreeg in de loop van 2005 de nieuwe naam “Singulfi-hoeve”, een verwijzing naar de vroegere Singulfi-villa die daar was gebouwd. De naam Zegelsem werd zelfs van die naam afgeleid.

In 1995 heeft dochter Isabelle het bedrijf en de gebouwen gedeeltelijk overgenomen en in 2000 werd de fakkel volledig doorgegeven aan Isabelle en haar echtgenoot Alain Dedobbeleer. Het echtpaar heeft intussen de toekomst verzekerd met de geboorte in juni van dit jaar, van een dochtertje Camille.

 

Bij de overname van het Zegelsemse rusthuis door VZW Huise Rovorst was duidelijk overeengekomen dat de volledige inboedel moest meegenomen worden. Dat had voor gevolg dat een groot lot materiaal naar Roborst verhuisde alhoewel het er niet meer direct bruikbaar was.

 

De Directie aldaar organiseerde derhalve een uitverkoop van een reeks stukken die vooral door verzamelaars nog begeerd wordt. De verkoop vond plaats op de jaarlijkse antiek- en brocantemarkt op zondag 25 juli met ruime belangstelling van de pers.

 

In de week van 29 mei werden –zoals gepland- de laatste bewoners van het rusthuis St.-Ursmarus van Zegelsem overgebracht naar hun nieuwe stek in Roborst. Daarmee kwam een definitief einde aan de lange overgangsperiode die nodig was – onder meer voor de noodzakelijke nieuwbouw – na de fusie met VZW Huize Roborst.

 

De gebouwen in Zegelsem staan dus leeg en wachten op een nieuwe bestemming. De overblijvende Zusters blijven wat verweesd achter. Ook voor hen hangt een mogelijke verhuis in de lucht.

Het verdwijnen van het meer dan honderd jaar actieve rusthuis is voor Zegelsem een zware aderlating, een ernstig verlies voor de sociale binding en een drastische ingreep in de geschiedenis van ons kasseidorp.

 

Zondag 23 april 2006 ging in de zaal De Vierklaver in Michelbeke het jaarlijks eetfestijn door ten voordele van de Kasseifeesten Zegelsem.

 

Een niet te omschrijven succes met een record aantal aanwezigen, ruim meer dan de vorige jaren. De zaal zat overvol zodat de mensen van dienst alle moeite hadden om zich een weg te banen tussen de massa. Het eten was lekker en de drank ook.

Wie het wenste kon doorlopend de video bekijken met het verslag van de Kasseifeesten van 2005.

Ter illustratie voegen we hierbij enkele foto’s, als sfeerbeelden van het eerfestijn.