We mogen ons gelukkig prijzen dat de dienst Onroerend Erfgoed een tomografisch onderzoek eiste naar de toestand van de lindebomen op het beschermd dorpszicht van Zegelsem.
 
Midden 2013 wou de gemeente af van de “zieke” lindebomen – nadat een vallende tak een geparkeerde wagen beschadigde – maar experts terzake beslisten er anders over. Gelukkig maar, want pas in de herfst van 1995 werden nog 3 van de vijf linden afgezaagd door André De Clercq uit Zegelsem. Die drie linden waren rot, de 2 anderen niet. De rotte bomen werden toen vervangen door zo groot mogelijke exemplaren die ondertussen uitgegroeid zijn tot mooie volwaardige lindebomen die weerom een perfect geheel vormen met de oudere bomen.
 
In Het Nieuwsblad (29.6.2013) en De Beiaard (5.7.2013) lazen we het volgende: Na de schadeclaim stelde de gemeente een boomchirurg aan die verklaarde dat de bomen rot waren en diende de gemeente een aanvraag in tot het vellen van de bomen. Maar omdat de bomen tot een beschermd dorpsgezicht behoren eiste de dienst Onroerend Erfgoed nu een tomografisch onderzoek.
 
“Dergelijk onderzoek werkt met geluidsgolven” verklaarde Guy Ketels van PAN Boombeheer, die de snoeiwerken voor zijn rekening nam. “Via die geluidsgolven kunnen we holtes of zwakke plekken in het hout detecteren. Dat bleek voor deze bomen best mee te vallen. Een boom blijft stevig zolang hij over een derde van het hout beschikt. Je kan dit vergelijken met een metalen buis. Een holle buis is steviger dan een volle metalen buis. Dit betekent dat de bomen nu steviger zijn. Met een degelijk onderhoud reduceren we de zware takken en halen we de dode takken weg. De bomen volledig snoeien zou nefast zijn, een boom beweegt in de wind op basis van zijn volume. Dat volume teveel aantasten, zorgt voor een negatief effect. Het is beter om de boom zelf zijn werk te laten doen.”
 
Dank zij die grondige expertise en het vakkundig werk werd de veiligheid hersteld onder en rond de bomen en bleef het dorpszicht toch intact. Hopelijk gaan onze “eeuwenoude linden” nog  een nieuwe eeuwigheid mee…!
 
 
Op 13 oktober 2013 werd in het Natuurgebied Burreken in Zegelsem een mooi stukje nieuw speelgroen van 3.22 ha officieel in gebruik genomen. Vlaams Minister van Leefmilieu, Natuur en cultuur Joke Schauvliege had deze uitbreiding goedgekeurd. Burreken telt nu in totaal 33 ha.
 
Met deze uitbreiding krijgen de jongeren nu een eigen speelzone, waar ze dingen zullen kunnen doen die anders niet mogelijk zijn in hun meestal stenen omgeving. Zij zullen zich, zowel via de jeugdbeweging als niet-georganiseerd, spontaan kunnen uitleven tussen de struiken en de bomen, springen, zich verstoppen, kampen bouwen, sjorren, klimmen,… Behalve vuur maken, putten graven, afval achterlaten en dieren verstoren is er zowat alles toegelaten. De fantasie van de kinderen wordt geprikkeld en het buiten ravotten werkt bijzonder positief op hun gezondheid, hun zelfvertrouwen en hun ontwikkeling.
 
Een nieuwe troef voor de natuurgemeente Zegelsem. Met dank aan de overheden en de organisaties Natuurpunt en Burreken.
 
 
Onder de rubriek “Nieuws” stelden wij op 31 maart 2012 dichter Paul Cox voor. Sindsdien heeft de man niet stilgezeten; althans zijn dichterlijke muze of dichterlijke pen niet. En toch… “hoeveel een dichter ook op papier zet, hij is nooit in staat om te verwoorden wat hij wil zeggen”, citaat van Paul zelf.
 
Zijn vijfde bundel “Ik zweeg daarover” werd te Gent voorgesteld in november 2012.
 
Bij die gelegenheid werd onze dichter ruim geïnterviewd door weekblad De Beiaard. Dat interview verscheen in het nummer van 30 november 2012 op een hele (grote) pagina. Het wordt hieronder integraal hernomen in 3 delen. Cox filosofeert daarin over de vergankelijkheid van het leven, zijn kindertijd, zijn jeugd, zijn ouders en familieleden, … en zijn kijk op het leven  NU.
 
Het 4de document hieronder bevat 2 typische prachtige gedichten uit die nieuwe bundel, die ook in datzelfde nummer van De Beiaard werden afgedrukt. Voor de lezers een warme uitnodiging om zich de bundel aan te schaffen. Zie daartoe zijn website www.paulcox.be.
 
Proficiat Paul, met je zo belangrijk oeuvre.
 
 
 
 

 Een fotoverslag van de Kasseifeesten 2013 staat nu online. Klik hier om het te bekijken!

 

 

 

Foto's van de afscheidsviering van Pastoor Bracke van zondag 8 september:

 
 

Op 08 september 2013 om 10u30 in de Kerk van Zegelsem  

 

 

 

 

 

“Na bijna dertig jaar pastorale dienst in de Sint-Ursmarusparochie van Zegelsem en elf jaar in Elst is de tijd gekomen om alles rustiger aan te doen en geen verantwoordelijkheden meer te dragen.
 
Voor de inwoners van Brakel en omstreken is het begrip Kasseifeesten wel degelijk vast verbonden met het dorp Zegelsem. Reeds 14 maal een geslaagde dorpsfeest organiseren dat telkens duizenden bezoekers op de been brengt heeft natuurlijk zijn stempel gedrukt. Niemand hier kan zich nog het derde weekend van september voorstellen zonder die feesten.
 
Dat vooral in Zegelsem nog in het recente verleden gans de dorpskern werd verhard, niet met de “klinkers” , in alle maten en kleuren, maar met meer dan één miljoen stevige kasseien is daar uiteraard niet vreemd aan. En ook de “geklasseerde” kasseien van de Haaghoek, gekend van de Ronde van Vlaanderen, hebben daar hun “steentje” aan bijgedragen. Maar toch mag niet uit het oog worden verloren dat in het bijzonder de inzet van tientallen vrijwilligers er hebben voor gezorgd dat met die “Kasseifeesten Zegelsem” ons dorp echt naambekendheid heeft verworven als “uniek kasseidorp van Vlaanderen”.
 
 
En desondanks kunnen we vaststellen dat de benaming “Kasseifeesten” ook nog in een andere streek wordt gebruikt. Namelijk in Wachtebeke richt het Jeugdhuis ’t Kasseiken jaarlijks “Kasseifeesten” in. Die situeren zich in de maand mei en daar wordt vooral de jeugd verwend met muzikale optredens, comedy-shows en kickertornooien. Hun aktiviteiten en hun programma kan men raadplegen op www.kasseifeesten.be.
 
Er is dus zeker geen sprake van een “monopolie” voor Zegelsem.
 
Op een fietstocht in West-Vlaanderen volgde ik ondermeer de “Groene 62”, een vroegere spoorwegbedding die nu deel uitmaakt van de Wijnendaele-fietsroute. Die route kruist het dorp EERNEGEM, een deelgemeente van Ichtegem.
 
Die dorpsgemeenschap leverde meerdere generaties lang en levert nog steeds tal van kasseileggers, gekend over heel het Vlaamse land. Meerdere families bestonden zelfs uitsluitend uit kasseileggers; het beroep werd er van vader op zoon doorgegeven. Halfweg de jaren 1900 telde het dorp wel 180 kasseileggers!
 
Als pleitbezorger van ons eigen kasseidorp “Zegelsem”, waar eind verleden jaar nog een prachtig beeld van een kasseilegger werd onthuld, was uiteraard mijn bijzondere aandacht getrokken.
 
 
Niet te verwonderen dat zo’n dorp ook hulde heeft gebracht aan de beoefenaars van dat beroep. Op het “Kasseileggersplein” rechtover de kerk troffen we een prachtig beeld aan, genaamd “Mutse, de Kasseilegger”. Mutse, met dat typisch hoofddeksel, was namelijk een bekende kasseilegger van het dorp met wel 50 jaar dienst, die model stond voor dat beeld ter ere van de tientallen noeste arbeiders van het dorp.
 
De kasseilegger werd er afgebeeld in zijn gekende werkhouding, zoals dat ook in Zegelsem het geval is. In Eernegem is het beeld wel meer gestileerd en in metaal. Het staat op een reuze-sokkel: een reuze-kasseisteen van meerdere tonnen zwaar.
 
En ook de Horeca gaat niet voorbij aan de traditie van het dorp. In het Bierhuis “ De Buuzestove”, zowat het gildenhuis van de kasseileggers, konden we genieten van een lekker blond biertje: “Eernegems Kasseileggersbier” van 7°. Op de mogelijke verbroedering van Eernegem met ons eigen Kasseidorp Zegelsem ! Gezondheid !
 
Fernand De Tant