Voor de inwoners van Brakel en omstreken is het begrip Kasseifeesten wel degelijk vast verbonden met het dorp Zegelsem. Reeds 14 maal een geslaagde dorpsfeest organiseren dat telkens duizenden bezoekers op de been brengt heeft natuurlijk zijn stempel gedrukt. Niemand hier kan zich nog het derde weekend van september voorstellen zonder die feesten.
 
Dat vooral in Zegelsem nog in het recente verleden gans de dorpskern werd verhard, niet met de “klinkers” , in alle maten en kleuren, maar met meer dan één miljoen stevige kasseien is daar uiteraard niet vreemd aan. En ook de “geklasseerde” kasseien van de Haaghoek, gekend van de Ronde van Vlaanderen, hebben daar hun “steentje” aan bijgedragen. Maar toch mag niet uit het oog worden verloren dat in het bijzonder de inzet van tientallen vrijwilligers er hebben voor gezorgd dat met die “Kasseifeesten Zegelsem” ons dorp echt naambekendheid heeft verworven als “uniek kasseidorp van Vlaanderen”.
 
 
En desondanks kunnen we vaststellen dat de benaming “Kasseifeesten” ook nog in een andere streek wordt gebruikt. Namelijk in Wachtebeke richt het Jeugdhuis ’t Kasseiken jaarlijks “Kasseifeesten” in. Die situeren zich in de maand mei en daar wordt vooral de jeugd verwend met muzikale optredens, comedy-shows en kickertornooien. Hun aktiviteiten en hun programma kan men raadplegen op www.kasseifeesten.be.
 
Er is dus zeker geen sprake van een “monopolie” voor Zegelsem.
 
Op een fietstocht in West-Vlaanderen volgde ik ondermeer de “Groene 62”, een vroegere spoorwegbedding die nu deel uitmaakt van de Wijnendaele-fietsroute. Die route kruist het dorp EERNEGEM, een deelgemeente van Ichtegem.
 
Die dorpsgemeenschap leverde meerdere generaties lang en levert nog steeds tal van kasseileggers, gekend over heel het Vlaamse land. Meerdere families bestonden zelfs uitsluitend uit kasseileggers; het beroep werd er van vader op zoon doorgegeven. Halfweg de jaren 1900 telde het dorp wel 180 kasseileggers!
 
Als pleitbezorger van ons eigen kasseidorp “Zegelsem”, waar eind verleden jaar nog een prachtig beeld van een kasseilegger werd onthuld, was uiteraard mijn bijzondere aandacht getrokken.
 
 
Niet te verwonderen dat zo’n dorp ook hulde heeft gebracht aan de beoefenaars van dat beroep. Op het “Kasseileggersplein” rechtover de kerk troffen we een prachtig beeld aan, genaamd “Mutse, de Kasseilegger”. Mutse, met dat typisch hoofddeksel, was namelijk een bekende kasseilegger van het dorp met wel 50 jaar dienst, die model stond voor dat beeld ter ere van de tientallen noeste arbeiders van het dorp.
 
De kasseilegger werd er afgebeeld in zijn gekende werkhouding, zoals dat ook in Zegelsem het geval is. In Eernegem is het beeld wel meer gestileerd en in metaal. Het staat op een reuze-sokkel: een reuze-kasseisteen van meerdere tonnen zwaar.
 
En ook de Horeca gaat niet voorbij aan de traditie van het dorp. In het Bierhuis “ De Buuzestove”, zowat het gildenhuis van de kasseileggers, konden we genieten van een lekker blond biertje: “Eernegems Kasseileggersbier” van 7°. Op de mogelijke verbroedering van Eernegem met ons eigen Kasseidorp Zegelsem ! Gezondheid !
 
Fernand De Tant
 
Vrijdagavond 22 juni was er de aangekondigde herdenkingsmis voor Annie Gabriëls, overleden op 24 mei. Het kerkje van Zegelsem was werkelijk veel te klein om de opgekomen massa op te vangen. En dat niet tot de offergang maar zelfs tot op het einde van de viering.
 
Het werd een zeer ingetogen plechtigheid. Alle aanwezigen luisterden heel aandachtig naar de prachtige teksten die door familie en vrienden speciaal voor deze gelegenheid werden geschreven en voorgelezen. En volledig muisstil werd het toen Fernand De Tant de afscheidsrede bracht waarin Annie zo sprekend werd voorgesteld. (zie kader).
 
Ook Marijn De Valck was present. Hij opende de dienst met een mooi trompetnummer en bij de offerande zong hij een zelfgeschreven afscheidslied. Bij het einde van de mis dankte zus Agnes allen die Annie in het bijzonder de laatste maanden hebben bijgestaan en ook de vele honderden aanwezigen tijdens de plechtigheid.
 
Zegelsem heeft heel waardig afscheid genomen van de zeer geliefde Annie. We zullen haar blijvend gedenken.
 
AFSCHEIDSREDE DOOR FERNAND DE TANT:
 
Annie,
61 jaar, veel te jong, veel te vroeg, … Zegelsem treurt, Zegelsem rouwt reeds een volle maand omtrent je heengaan.
 
Annie, 
jij was de echte spil van het dorp. Je hele leven stond in het teken van de gemeenschap. Het sociale leven was je heilig.
 
In je jeugd was je leidster van de Chiro. Daarna kwam KVLV, KWB, de Gezinsbond. Zoveel jaren kerk- en parochiefeesten, de viering van 200 jaar kerk, de schoolfeesten, de Kasseifeesten. Je was overal bij en rond… niet als toeschouwer maar als zeer actief  bestuurslid en was er ergens iets tekort… jij loste dat steeds op. Nooit klopte iemand tevergeefs aan.
 
Ook de school en de parochie konden steeds op je rekenen. Je deed de opvang van de kinderen op school. Je was zowat portier van de school, van de kerk en de pastorie. Bij jou kon iedereen terecht bij afwezigheid van de pastoor. Je hebt je ontfermd over abonnementen van het parochieblad, tientallen tombola’s, glühwein op kerstnacht, het ophalen van sponsorgeld van huis tot huis.
 
Iedereen was bij jou ook steeds welkom. Jouw huis was werkelijk “de zoeten inval”. Hoeveel honderden liters koffie heb je niet gezet  voor al wie ergens te maken had met een probleempje, of gewoon voor gezellige onderonsjes? Hoeveel duizenden snoepjes heb je niet uitgedeeld aan de kinderen in je “snoep”-winkeltje.
 
Je was niet belust op grootsheid en luxe en heel gelukkig met gewone dingen. Je wilde niet in de kijker staan en werkte heel hard “achter de schermen”. Heel gemoedelijk en steeds toegeeflijk in de omgang, altijd attent om de goede verstandhouding te verzekeren. Eenvoud, vriendelijkheid, goedheid en sociale bewogenheid… zijn begrippen die jij heel consequent toepaste. Egoïsme was je totaal vreemd en het deed je wel pijn dat de sociale binding de laatste jaren verwaterde, waardoor meerdere verenigingen ten onder gingen.
 
Annie, 
jij kende werkelijk iedereen van het dorp en iedereen kende jou. Jij wist ook heel veel over de gebeurtenissen in het dorp. Jij was een grote hulp bij de voorbereiding van het boek over Zegelsem en voor allerhande artikels over het dorp voor het Triverius – tijdschrift en onze website. Maar ook over jouw leven kunnen we een heel boek volschrijven.
 
En ondanks je aanslepende ziekte, die steeds meer tol eiste, stond je tot voor kort nog steeds met de glimlach in je winkel en daarbuiten. Je hield je kranig en sterk maar de strijd met de ziekte heb je uiteindelijk niet kunnen winnen.
 
Annie, 
we missen je… We denken dat we nooit nog iemand vinden die al je inzet en al je goedheid kan vervangen. Wie zal nu nog de Zegelsemse postkaarten en de boeken over Zegelsem verkopen? We zullen zeker nog dikwijls zeggen: “Had Annie er nu nog geweest…” Laat daarom blijvend je ster over ons schijnen.
 
Je zult altijd in ons hart blijven, Annie. We danken je voor al dat goede.
Rust nu in vrede.
We vergeten je nooit !
 

 

Begin en einduur 

Vanaf 6u voor standhouders, publiek vanaf 9u tot 18u

Aantal verwachte exposanten

+/- 200 

Standprijs

5 Euro per stand van 5 meter

Contactpersoon

0495/345173 of  This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.   

INSCHRIJVEN VOOR 5 SEPTEMBER!

Rekeningnr. 777-5965710-92 van Gezinsbond In de Rand  

 

We zijn er echt fier op dat enkele dagen geleden onze site www.zegelsem.be de kaap van de 100.000 bezoekers heeft overschreden. Bij de geboorte in augustus 2005 durfden we daar zelfs niet van dromen. In elk geval een stevige riem onder het hart om ermee door te gaan.
 
Wij willen deze vaststelling gebruiken om nogmaals al diegenen te bedanken die hun steentje hebben en nog zullen bijdragen tot het in stand houden van dit medium dat zich verder blijft inzetten als steunpunt voor de bevolking, als uithangbord en klankbord voor de gemeenschap en de verenigingen en als ideaal promotiemiddel voor Zegelsem naar de buitenwereld.
 
Nog veel leesgenot !
 
Brakel-Zegelsem, 17 juni 2012.
De samenstellers,
Fernand en Mieke DE TANT – DE PRIJCK.
 
 
61 jaar, veel te jong, veel te vroeg,… Annie, zowaar de echte spil van Zegelsem met haar winkel “Voeding Annie”, het centrale punt van het dorp, heeft ons verlaten.
 
Samen met haar verdwijnt een grote hap uit de geschiedenis van het dorp: Chiro, KVLV, KWB, Gezinsbond,, Parochiefeesten, Kasseifeesten,… Zij stond steeds klaar met raad en daad. Vraag maar eens aan de verantwoordelijken van die verenigingen, van de school, van de parochie,…
 
Ondanks haar aanslepende ziekte, die steeds meer tol eiste, stond Annie tot voor kort nog steeds met de glimlach in haar winkel en daarbuiten. Ze hield zich kranig en sterk maar de strijd met de ziekte heeft ze uiteindelijk niet kunnen winnen.
 
Zegelsem treurt… Zegelsem rouwt,…
 
Wij respecteren ten volle haar wens om in intieme kring te worden begraven. Maar wij maken ons sterk dat op de herdenkingsviering van vrijdag 22 juni om 19 uur in de kerk, wij met honderden Annie zullen gedenken die zoveel heeft betekend voor Zegelsem.
 
Intussen bieden wij aan de familie via deze weg, in naam van de vele dorpsgenoten, onze innigste deelneming aan.
 
De samenstellers van deze site:
Fernand en Mieke De Tant – De Prijck.
 
Zegelsem, als deelgemeente van Brakel, maakt deel uit van het doelgebied van de Geschied- en Heemkundige Kring Triverius van Brakel-Lierde-Horebeke , opgericht in 1970.
 
Geregeld zijn artikels verschenen in het driemaandelijks tijdschrift van die vereniging omtrent de geschiedenis en vroegere gebeurtenissen van ons geliefd dorp en we meenden dat het zeker aangewezen was om daaraan wat meer ruchtbaarheid te geven. 
 
Onder het hoofdstuk “Vroeger en Nu” van deze website hebben we derhalve een rubriek toegevoegd met als titel “Zegelsem in Triverius” waarin een lijst wordt gepubliceerd van al die artikels, die nog steeds kunnen verkregen worden bij de vereniging.
 
Op vrijdag 30 maart 2012 was er nog de officiële opening van een retrospectieve tentoonstelling “Met de ogen van René Cosyns”, een Brakels kunstschilder (°1896 - †1980), die heel wat mooie plekjes in en rond Brakel heeft vereeuwigd. Die tentoonstelling, van 31 maart tot 15 april 2012 in de Openbare Bibliotheek van Brakel, is ook een realisatie van diezelfde Triverius-kring.
 
Met veel genoegen tonen we hier een afbeelding van het schilderij van de verdwenen “Rovorstmolen” van de hand van kunstschilder Cosyns, ook te bezichtigen op die tentoonstelling. Die windmolen, afgebroken in 1953, troonde ongeveer 200 jaar boven het dorp van Zegelsem. 
 
Fernand en Mieke De Tant – De Prijck.
 
 
 
Velen inwoners weten het wellicht niet, maar in Zegelsem leeft gedurende nu ruim dertig jaren een bekend dichter. 
 
  
 
Paul Cox, geboren in Hasselt in een kunstenaarsgezin, kwam eerst in Gent terecht waar hij sociale academie liep en nadien aan de faculteit letteren en wijsbegeerte studeerde.  Nadien startte hij met een bevriend koppel kinderproject Diggie op en verhuisde daarom naar Zegelsem.  
 
Paul gaf vele jaren les aan de Hogeschool Gent, maar schreef tegelijk ook al van kindsbeen af gedichten.  Op jonge leeftijd behaalde hij de poëzieprijs van de stad Genk, maar later wilde hij om principiële redenen niet meer aan wedstrijden deelnemen.  Door zijn argwaan voor traditionele uitgeverijen heeft hij vele jaren zijn gedichten vooral tentoon gesteld, gedecoreerd met eenvoudige aquarelvlekken of pentekeningen.  
 
Later kwam hij er, onder stimulans van vrienden, toch toe te publiceren.  Zo verschenen achtereenvolgens de bundels “Niemand kon dit weten” (2003), “De morgen van het paard” (2005), “Genade met wijnvlek” (2007) en “Herinneringen aan morgen” (2010).  Dit najaar zal zijn vijfde bundel voorgesteld en gepubliceerd worden.  Werktitel : “Ik zweeg daarover”.
 
 
Thema’s die overwegend terugkeren in de poëzie van Paul Cox zijn vergankelijkheid, liefde, verwondering, dood, vervreemding… Ook de natuur speelt op een wat aparte manier een terugkerende rol, dikwijls in de gebruikte metaforen.  Cox tracht, ondanks de diepgang van zijn werk, toch toegankelijk te schrijven.
 
Hoewel poëzie niet bepaald een commercieel medium is, bereikt Paul Cox toch een vrij groot en sterk verspreid publiek (uit elke Vlaamse provincie zijn er liefhebbers, en ook in Nederland, waar men al een twee uren durend radioprogramma verzorgde over zijn gedichten).
 
Paul Cox geeft geregeld lezingen over zijn werk, zo ondermeer nog vorig jaar in de gemeentelijke bibliotheek, waar al zijn bundels verkrijgbaar zijn. In de schaduw van zijn poëtische bedrijvigheid, houdt Paul zich ook periodiek  bezig met schilderen, pastelleren en aquarelleren.
 
Wie meer info wil over deze dichter, kan ook terecht op de website www.paulcox.be
 
 
Mieke De Prijck.