In september vorig jaar konden we vol fierheid melden dat onze website op twee jaar tijd meer dan 10.000 bezoekers had gekregen. Met nog veel meer trots kunnen we nu, slechts tien maanden verder, vaststellen dat de teller van onze bezoekers reeds de 20.000 heeft overschreden. Ons leespubliek stijgt dus exponentieel vlug.

We danken van harte al die geïnteresseerden voor hun bezoek. Van onze kant zullen we verder trachten deze site up-to-date te houden met nieuws en wetenswaardigheden over ons geliefd kasseidorpje ZEGELSEM.

 

 Zegelsem was twee windmolens rijk: de Rovorstmolen en de Tomveldmolen. De TOMVELDMOLEN is de molen uit het bekende werk “Maria Speermalie”(1940) van Herman TEIRLINCK. Over deze laatste molen (afgebroken in 1926) was weinig of niets bekend (ook niet in molenpublicaties).

Vooral op basis van de archieven van de familie ELEBAUT – die de laatste molenaar leverde – kan een deel van dat verleden worden gereconstrueerd met een blik op de tijd van de molenaars en de boeren die op hen een beroep deden. Fernand DE TANT en Mieke DE PRIJCK mochten heel wat oude documenten inkijken en bestuderen waaronder zelfs een aankoopakte en het nauwkeurig en ongeschonden dagboek van de laatste molenaar Victor ELEBAUT.

Het resultaat hiervan kan gelezen worden in het tijdschrift van de Heemkundige Kring TRIVERIUS, jaargang 38, nr 3 van juli 2008. Dit kan aangekocht worden voor de prijs van 4 euro in het Documentatie Centrum gelegen boven de Bibliotheek te Brakel, elke zondag tussen 10 en 12 uur. 

Eind juni betekent voor de leerlingen en de leerkrachten van de school tevens het einde van het schooljaar en het begin van een deugddoende vakantie. Het is weer goed geweest.

Dit werkjaar werd wel op een ietwat bijzondere manier afgesloten. De laatste dagen werd namelijk op de speelplaats een degelijk nieuw speeltuig gebouwd en feestelijk ingehuldigd. Het mag zeker gezien worden en het voldoet aan alle opgelegde normen op gebied van de veiligheid.

Zo’n speeltuig is echter heel duur maar gelukkig kon de school rekenen op een milde inbreng van het Comité Kasseifeesten Zegelsem dat één derde van de kostprijs voor zijn rekening nam. Het comité, dat zich volledig schaart achter de eigen dorpsschool, dankt bovendien hiermee de school voor het gebruik van haar infrastructuur voor de jaarlijkse Kasseifeesten.

Ook de samenstellers van deze site feliciteren de school bij de opstelling van dat nieuw speeltuig en wensen de leerlingen en hun leerkrachten een prettige vakantie toe.

Na die vakantie staat er de leerlingen en hun ouders opnieuw heel wat te wachten. Dat bewijst de schoolkalender 2008 – 09 die wij hierna graag voorstellen, met de groeten van het onderwijzend personeel.

 

Maandagavond 2 juni kwam Zegelsem-dorp weeral in het nieuws door water- en modder-overlast.

 

Reeds meerdere malen – en vooral in juli 2005 – had het lager gelegen gedeelte van Zegelsem-dorp af te rekenen met wateroverlast. De Perlinckbeek zorgde er geregeld voor onheil op die ogenblikken dat ze het vele hemelwater niet meer kon slikken.

De eigenaars van Feestzaal Speermalie kunnen er van meespreken, maar nog meer de familie Bourdeaud’hui – Taeldeman. Het was niet de eerste keer dat hun schrijnwerkerij een paar tientallen centimeter onderliep. In juli 2005 werd de schrijnwerkerij echter tot tweemaal toe in dezelfde week getroffen door een ware tsunami, toen een muur het begaf onder de enorme waterdruk tengevolge van de metershoge waterstand van de Perlinckbeek die naast de schrijnwerkerij loopt. Dat was nog nooit gebeurd. Machines, materieel, de houtvoorraad, zelfs alles wat vast geankerd was werd stukgeslagen en gewoon meegesleurd tot in de weiden honderden meters voorbij de schrijnwerkerij,… Ditmaal was echt alles verwoest ! Dat mocht nooit meer gebeuren !

Nadat met man en macht de eerste opkuis was gerealiseerd lieten de eigenaars een nieuwe muur optrekken lans de beek. Ditmaal een dikke muur uit gewapend beton. Ook de gemeente kon aan dat voorval niet zomaar voorbijgaan en beloofde een duurzame interventie in de waterloop van de beek. En dat gebeurde. In 2007 werd de beek omgeleid via enorme kokers langs de Holweg. En door de velden werd de beek degelijk uitgekuist. De familie Bourdeaud’hui kon op de beide oren slapen.

Lang heeft het echter niet geduurd voor er toch nog nieuw onheil kwam. Het was nu niet de Perlinckbeek die als verantwoordelijke kon worden aangewezen. Ditmaal zorgde de abnormale krachtige regenval voor een massale modderstroom, afkomstig van de velden langs de Leierwaarde voor een lawine die honderden meters verder langs de Teirlinckstraat en de Holweg, lager in het dorp, zijn weg baande.

Na de regenval bleef in het dorp en de Holweg een dikke modderbrij over. Maar onderweg had de lawine ook het keldergat gevonden van de familie Bourdeaud’hui en ook langs de ingangspoorten van de schrijnwerkerij en het magazijn stroomde de moddermassa binnen. De gevolgen laten zich raden. Het hele pand beleefde opnieuw de beruchte ellende van weleer, zelfs nog intenser want nu ging het meer om modder dan om water. De kelders, de schrijnwerkerij en het magazijn waren op geen tijd herschapen tot een grote modderpoel.

Buren, familie en vrienden werden onmiddellijk gemobiliseerd –gelukkig was de familie Bourdeaud’hui thuis toen het gebeurde – en ook de brandweer was snel ter plaatse. Vele uren en hard labeur van die vele krachten zorgden er voor dat rond middernacht de meeste brij was opgeruimd. De familie was uiterst tevreden over al die inzet.

Wie had kunnen denken dat één fikse regenbui dergelijke ravage zou kunnen aanbrengen en dat vooral na al die werken die nog recent waren uitgevoerd. Nog nooit hadden de velden van de Leierwaarde dergelijke modderstroom veroorzaakt.


We vragen aan de gemeenteoverheid om na te gaan welke maatregelen hieromtrent kunnen worden genomen om ervoor te zorgen dat ook hier geen herhaling meer mogelijk wordt. 

 

Aandacht voor energie met de 3 MOSketiers !

GVB Het Groene Lilare – Afdeling Zegelsem (de Basisschool Zegelsem) organiseerde zondag 1 juni haar jaarlijks Schoolfeest. Reeds vele jaren gaat dat feest door “op verplaatsing”, eerst in de zaal “Spermalie” in Zegelsem-dorp, dan in zaal “Quo Vadis” in Mater en nu, voor de eerste maal in de mooie zaal “Ter Elst” in Elst-dorp.

´s Middags kon naar hartelust gesmuld worden van de lekkere kalkoendij of varkensgebraad en vanaf 15 uur werden de talrijke aanwezigen – de zaal zat en stond letterlijk bomvol – genieten van de vele “acts” gebracht door de kleuters en leerlingen van de school. Het hele gebeuren draaide rond het actuele thema “energie” en werd aan elkaar gepraat door “ De 3 MOSketiers” (N.B. MOS = Milieuzorg Op School).

De jonge acteurs en actrices zetten hun beste beentje voor en het publiek, met uiteraard vele ouders, grootouders en andere familieleden en vrienden van die acteurs en actrices, leefden hartelijk mee met de gebrachte nummers … velen gewapend met foto- en video-toestel.

Hierbij een staaltje van het opgenomen materiaal.

Een dikke PROFICIAT aan de leerlingen, hun leerkrachten en de vele helpers die het schoolfeest weeral tot een groot succes hebben geleid ! 

Het is geleden van 1992 dat Zegelsem nog beschikte over een “schepen” van eigen bodem. Tot dan was Julien DE PESSEMIER (met 36 jaar mandaat als gemeenteraadslid en 18 jaar als schepen, eerst van Zegelsem en later van Brakel) schepen van openbare werken.

 

Vanaf eind januari 2008, na meer dan 15 jaar is het weer zover. Toen werd Stefaan DEVLEESCHOUWER, reeds meerdere jaren gemeenteraadslid, gepromoveerd tot schepen van onderwijs, cultuur, ontwikkelingssamenwerking, feestelijkheden en milieu.

De Zegelsemse bevolking wenst Stefaan van harte geluk bij die aanstelling en rekent erop dat hij, samen met Fernand DE TANT (gemeenteraadslid en partijvoorzitter, gekend als een fervent verdediger van Zegelsem) de belangen van Zegelsem hoog in het vaandel voert.  

In de loop van de maand februari 2008 heeft de gemeente het laatste deel van zijn belofte uitgevoerd ter voorkoming van nieuw wateronheil in de Teirlinckstraat te Zegelsem. Na de gedeeltelijke omlegging van de beek, die reeds meerdere malen verantwoordelijk was voor overstromingen in de dorpskern, was ook het degelijk ruimen van de beek langs zijn verdere loop door de weiden richting Leberg en Keiweg absoluut nodig , als laatste schakel van het saneringsplan.

 

Dat is dus nu geschied en we moeten toegeven dat het resultaat bevredigend oogt. Er werd blijkbaar heel omzichtig tewerk gegaan met weinig schade aan de prachtige natuur.

Er werd eveneens rekening gehouden met onze vraag om niet te raken aan dat stukje geschiedkundig patrimonium dat we nog in 2007 op deze site in het licht hadden gesteld (zie ons artikel “Stenen die iets zeggen”, onder de rubriek Nieuws van 30.03.2007) : die stenen wasplaats voor schapenwol die zich nog steeds, zij het verdoken onder een dun laagje modder, in de Perlinckbeek bevindt, en die we wensen te behouden voor het nageslacht.

De inwoners van het dorp, langs de loop van de Perlinckbeek, kunnen dus nu definitief op hun twee oren slapen. We rekenen er natuurlijk op dat het gemeentebestuur het geheel niet uit het oog verliest en ook in de toekomst regelmatig de nodige ruimingswerken laat uitvoeren en erop toeziet dat het mooie werk niet wordt tenietgedaan door onverantwoorde sluikstorters.

 

Toen eind 2006 het Klooster van Zegelsem definitief zijn deuren sloot en de laatste Zusters terugkeerden naar het moederklooster in Deftinge, vroeg iedereen zich af wat er zou gebeuren met de infrastructuur van het complex.

 

Naar ons weten is er voorlopig nog geen bestemming bepaald voor de gebouwen. Daaromtrent zullen waarschijnlijk nog vele besprekingen gevoerd worden tussen de geestelijkheid en de gemeentelijke en provinciale overheid, rekening houdend met de stedenbouwkundige verplichtingen en beperkingen voor een dergelijk complex.

De inboedel van het rusthuis was reeds half 2006 verhuisd naar de nieuwe inplanting in Rovorst waar zelfs een heuse verkoop van een groot deel ervan werd georganiseerd. (zie ter zake ons artikel in het “Nieuwsarchief” van deze rubriek).

Maar belangrijk is wel dat het mooie houten altaar uit de Kapel in Brakel is gebleven. Na een aantal aanpassingen (uitgevoerd door Alfons D’Hose) werd het overgebracht naar de dekenale kerk Sint Pieter te Nederbrakel, waar het achteraan een prachtige plaats werd toebedeeld onder de icoon van O.L.V. van de Bijstand. Het is een zeer geslaagd hoekje dat uitnodigt tot gebed.

Bij nader onderzoek kunnen we vaststellen dat de altaarsteen het jaartal 1853 draagt en dat is hoogst eigenaardig in het besef dat het bijklooster van Zegelsem pas in 1892 werd gesticht (door toenmalig pastoor Karel-Jan D’Hooghe). De kloostervleugel met de gotische gevel van de kapel werd zelfs pas in 1921 in dienst genomen. Het altaar, of alleszins de altaarsteen, heeft dus een nog langere geschiedenis dan het klooster zelf. Misschien vinden we nog verdere gegevens omtrent die periode vanaf 1853? 

In het tijdschrift van de Heemkundige Kring Triverius van Brakel verscheen in oktober 2007 een artikel van de hand van Fernand en Mieke DE TANT – DE PRIJCK over “Wagenmakers onder de Kerktoren van Zegelsem”. Het artikel beschrijft het werk van de “wagenmakers” uit de 19de eeuw en hoe ze uitgroeiden tot 5 generaties “houtbewerking” van de familie BOURDEAUD’HUI.

Geïnteresseerden kunnen zich dit artikel aanschaffen in het documentatiecentrum boven de Brakelse bibliotheek, elke zondag tussen 10 en 12 uur. 

De parochie St.-Ursmarus van Zegelsem hield zijn traditie in ere. Tijdens de Kerstnacht van 24 naar 25 december waren de parochianen van Zegelsem maar ook van daarbuiten opnieuw uitgenodigd voor de middernachtmis in de kerk.  

Het werd een heel eenvoudige maar warme Eucharistieviering zoals we dat gewoon zijn van E.H. Pastoor BRACKE. De kerk was goed verwarmd en mooi versierd met ondermeer een grote prachtige kerststal naast het altaar. De vele kerstliederen werden volmondig meegezongen door de kerkbezoekers.

Tijdens de viering werd ook een “echt” kerstekindje gedoopt, namelijk Milan VAN DEN BERGHE. De hele kerkgemeenschap vierde mee. Langs deze weg willen we nogmaals de familie van harte gelukwensen.

En na de misviering werden de kerkgangers op het dorpsplein rond een vuurtonnetje door “Voeding Annie” en “Praat -en eetcafé In de Drijhaard” getrakteerd op een heerlijk glaasje glühwein en een koekje. Een gezellige bedoening en een ideale gelegenheid om mekaar de beste eindejaarswensen over te brengen. Met dank aan de organisatoren.