Door Jeannette DE MERLIER - echtg. PLATTI werd ons deze prachtige foto ter beschikking gesteld. Hij toont ons een beeld van de “Kostelooze Naailessen” die door SINGER werden ingericht in “Segelsem” in maart 1928.

Wij vragen ons af wie op deze foto staat die destijds werd genomen voor het huis aan de Oudenaardsestraat 90. Enkele namen zijn reeds bekend:

1 Helena Morre °1902, 2 Oda Botteldoorn, 3 Marie Teirlinck °1908, 4 Alma Botteldoorn °1902, 5 Maria Plamont °1901, 6 Francisca Catharina Van Den Brande ° 19.11.1904 te Villaquay in Argentinië, woonde in 1928 in St.-Maria-Horebeke, 7 Yvonne Van Der Donckt °1908,  8 ?,  9 ?,  10 ?, 11 Alice Botteldoorn °1913, 12 Madeleine Botteldoorn °1907,  13 ?.14 en 15 de lesgeefsters.


Wie kan helpen om de andere namen te vinden?

Op dezelfde dag werd nog een foto genomen:

V.l.n.r.: Madeleine Botteldoorn, Marie Teirlinck, Alma Botteldoorn, Francisca Catharina Van Den Brande, Oda Botteldoorn.

Hierbij kunnen wij een kleurfoto voegen van een email reclamebord van “SINGER”  zoals de borden die aan de gevel hangen. Maar dit is wel een bord uit 1935, dus een vernieuwde versie. Dit bord komt uit de verzameling van Jan De Plus, die in 2005 op de Kasseifeesten het hele Buurthuis inpalmde met zijn prachtige collectie emailborden.

Wat natuurlijk hierbij niet mag ontbreken is een foto van een oude SINGER naaimachine. Prachtig! Een kunststukje, vergeleken met onze hedendaagse draagbare machientjes maar die zijn wel heel wat handiger.

Dit vonden wij in het weekblad “De Gazette van Deynze” van zondag 23 september 1894 (Wij citeren hier letterlijk):

 

“ GRAMMENE. Bijzondere briefwisseling. Over eenige weken was er een ongeluk overkomen aan de klok onzer Kerk te Grammene. Zij liet hare klanken niet meer horen, want zij was gescheurd op eene lengte van omtrent 50 centimeters. Iedereen was getroffen door de treurige stilzwijgendheid der Klok. Gelukkig is zij, zonder den toren te verlaten, hersteld door Mijnheer Karel Teirlinck van Segelsem. Hare toon is zo zuiver, zoo klaar, zoo sterk als voorheen, gelijk al de parochianen zondag laatst met de grootste voldoening hebben gehoord. Eer en lof aan Mijnheer Karel Teirlinck den kunstenaar van Segelsem! “

Over deze kunstenaar van Zegelsem schreven we reeds een ander artikel onder deze rubriek op 11 november 2006 met als titel “Volkskunst met oude munten”. We zoeken nu uit of (en eventueel hoe) deze kunstenaar familie was van Isidoor en Herman Teirlinck, twee andere kunstenaars die nauw verbonden zijn met de geschiedenis van ons kasseidorp. Wie ons kan helpen kan contact opnemen via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

   

 

Op 25 januari 2007 overleed te Scheldewindeke E.H. Lucien DE GEETER.

Hij werd geboren te Opbrakel op 14 mei 1920 en groeide er op samen met zijn broers André, Frans, Hector en Leon. In 1944 werd hij Priester gewijd.

E.H. DE GEETER was eerst leraar in het O.L.V.-College van Oudenaarde en zondagonderpastoor van Zegelsem. Hij werd in 1959 Onderpastoor van Kruishoutem en in 1967 Pastoor van Melle-Vogelhoek. In 1980 werd hij Pastoor in Scheldewindeke waar hij in 1998 op rust ging. Hij verbleef er in de RVT De Zilverlinde, waar hij Aalmoezenier was, en waar hij godvruchtig is overleden.

Namens de hele parochie bieden wij langs deze weg nogmaals onze oprechte deelneming aan.  

 

Broeder Andreas zag het levenslicht in Winksele op 25 januari 1932. Eerst volgde hij muziekopleiding, studeerde later voor onderwijzer en dan verder aan de Hogeschool voor Wetenschap en Kunst St.-Lucas te Gent.

Hij legde in 1957 zijn eeuwige geloften af bij de Broeders van de Christelijke Scholen. In 1964 behaalde hij het diploma “Grote Prijs in de Sierkunsten” en werd “Laureaat van de Grote Prijs Sierkunsten Schilderen”. Broeder Andreas bekwaamde zich in allerlei kunstdisciplines en doceerde erin aan de hogeschool. Zijn polyvalente kennis en bekwaamheden etaleerde hij vooral in de talrijke kleur- en interieuradviezen voor kerkschildering en gevels.

In juli 1981 verliet Broeder Andreas de Congregatie van de Broeders van de Christelijke Scholen om samen met Broeder Yvan op 13 augustus 1982 het Monasterium Mariakluizen te stichten. Dat Monasterium is reeds vele jaren gevestigd in Zegelsem, Keiweg 1. Hij werd diaken gewijd in de Kleine Apostolische Oud-Katholieke Kerk van België en priester in diezelfde kerk in het jaar 2000.

In 1983, ter gelegenheid van de 200-jarige viering van de kerk, werd door Broeder Andreas het eeuwenoude houten St.-Ursmarusbeeld - dat steeds in de buitennis van de noordelijke zijgevel stond opgesteld, en al zijn kleur had verloren - weer in eer hersteld. Het prachtig polichroom kunstwerk is nu te bewonderen binnenin de kerk.

Broeder Andreas overleed, na een korte ziekte te Zottegem op 9 januari 2007, enkele dagen voor zijn 75ste verjaardag. Wij bieden langs deze weg nogmaals onze christelijke deelneming aan.

Het Monasterium Mariakluizen (Mgr. Yvan Jacques) kan worden bereikt via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of via telefoon: 0473/581725. 

Naar jaarlijkse traditie werd in Zegelsem de Kerstnacht gevierd met een Middernachtmis. Het gezellige kerkje was warm gevuld. Een eenvoudige dienst met veel gezangen werd voorgegaan door E.H. Pastoor BRACKE en opgeluisterd door het koor van Zegelsem. Heel intiem en sfeervol. Naast het altaar stond de prachtig gerestaureerde en mooi versierde kerststal ter ere en glorie van het pas geboren Kerstekindje.

 

Na de Eucharistieviering werden de parochianen uitgenodigd voor een glaasje glühwein, aangeboden door KWB – Zegelsem rond een vuurtje naast de kiosk, onder de linden voor de kerk. Een ideale gelegenheid om elkaar de beste kerst- en nieuwjaarswensen over te brengen. Velen bleven nog meer dan een uurtje gezellig nakeuvelen.

Met dank aan het KWB-bestuur.

 

Vrijdag 15 december 2006 was de St.-Ursmaruskerk van Zegelsem vanaf 19u30 het decor voor een grootse moderne Kerstmusical “PIEKOBELLO”, die werd opgevoerd door een 60-tal leerlingen van de basisschool van Zegelsem. Niet te verwonderen dat de kerk werkelijk nokvol zat en stond die avond.

 

Het verhaal:

Decembermaand. Tijd om de kerstballen, de kerstklokjes en de kaarsjes van zolder te halen om de kerstboom te versieren. De piek voelt zich, zoals elk jaar, weer de beste en belangrijkste. Tom en Erika versieren samen met moeder de kerstboom, alleen van de piek moeten ze afblijven want dat doet moeder het liefst zelf. Gaan de kinderen luisteren? Waarom komt Nonkel Tony uit Amerika langs? Kunnen de kerstballen, kerstklokjes, kaarsjes en de piek echt praten?

In september konden de leerlingen kiezen tussen drie werkgroepen: Toneel, Muziek of Crea. Alle kinderen waren enthousiast en het duurde niet lang of iedereen had zijn plaatsje gevonden in de kerstmusical. Zij hebben hun uiterste best gedaan. Acteurs, figuranten, zangers en dansers: ze waren allen “Piekobello”.

Proficiat aan de leerlingen en de leerkrachten !

 

Zoals was aangekondigd werd op zondag 25 november om 9u30 een dankmis gevierd in de parochiekerk van Zegelsem, als definitief afscheid van het klooster van Zegelsem. De drie laatste zusters van Zegelsem, E. Moeder Anna en de E. Zusters Pia en Eveline, bijgestaan door E. Moeder Mia, Algemeen Overste van de St.-Vincentiuscongregatie, waren er aanwezig samen met een grote groep parochianen.

 

De plechtige Eucharistieviering, voorgegaan door E.H. Bracke, geassisteerd door Marcel De Staercke en verscheidene misdienaars, werd warm opgeluisterd door het parochiaal koor.

Na de H.Mis konden de parochianen in de kerk persoonlijk afscheid nemen van de Zusters die zoveel hebben betekend voor het geestelijk en sociaal leven in de parochie.

 

   

 

Het hing reeds een hele tijd in de lucht. De overdracht in 1997 van het Zegelsemse rusthuis aan de instelling in Roborst en de eigenlijke verhuis tijdens de eerste helft van dit jaar van de laatste rusthuisbewoners heeft catastrofale gevolgen voor ons Kasseidorp.

Met het verdwijnen van het rusthuis verliest Zegelsem zomaar ineens een 30-tal inwoners en de tewerkstelling van wel 15 eenheden.

Als wij dan beseffen dat het klooster vanuit de Congregatie St.-Vincentius van Deftinge in 1893 in Zegelsem werd gesticht met twee belangrijke opdrachten: het “onderwijs” en de “verzorging van de ouden van dagen”.

De “onderwijs”-opdracht vanuit het klooster werd reeds geruime tijd afgebouwd. Daar waar tientallen jaren geleden er nog meerdere zusters een onderwijsfunctie uitoefenden in Zegelsem, was Zuster Pia de laatste die in 1989 ook haar kleuterklas doorgaf aan een leek. Die onderwijsopdracht van het Klooster van Zegelsem verviel later volledig bij de grote fusie van de dorpsschool van Zegelsem met de scholen van Michelbeke, Elst, St.-Maria-Oudenhove en Opbrakel en nog later met St.-Maria-Latem, onder de gemeenschappelijke koepel “Het Groene Lilare”. De schoolgebouwen zijn nu nog eigendom van de Congregatie St.-Vincentius maar zij worden gehuurd door de scholengroep.

Nu dus ook het beheer van het rusthuis is weggevallen rest er niets meer van de beide bijzondere opdrachten van het klooster. Met het huidige aantal van drie niet meer zo jonge zusters zou het ook niet meer mogelijk zijn om nog grote opdrachten aan te kunnen en ook economisch is het voor de Congregatie niet meer doenbaar om zo’n (leeg) gebouwencomplex te onderhouden voor slechts drie zusters.

Het te verwachten verdict is dan ook gevallen. Moeder Anna en de zusters Pia en Eveline vertrekken eind november richting moederklooster Deftinge. Zuster Christiane is hen enkele tijd geleden voorgegaan wegens ziekte. Daarmee valt definitief het doek voor het Klooster dat 113 jaar in ons kasseidorp uitermate actief was en heel wat dingen ten goede heeft gerealiseerd. De drie Zegelsemse Zusters werden ter gelegenheid van de Gouden Kasseiworp van de Kasseifeesten op zondag 17 september nog letterlijk en figuurlijk in de bloemen gezet voor het werk dat zij en hun voorgangers presteerden voor Zegelsem. Bij gelegenheid komen we op deze site nog eens uitgebreid terug op die rijke geschiedenis van het Klooster.

Zondag 26 november is er om 9u30 een plechtige dankmis in de St.-Ursmaruskerk, waarop iedereen van harte is uitgenodigd. De parochianen zullen er zeker de gelegenheid krijgen om er persoonlijk afscheid te nemen van de laatste zusters van Zegelsem.

Moeder Anna en Zusters Pia en Eveline (en Christiane), we zullen jullie heel hard missen!


 
 

 

Het was 4 juli 2005 toen de Perlinckbeek in Zegelsem een ware “Tsunami” veroorzaakte. Vooral de feestzaal Speermalie en de familie Bourdeaud’hui waren de grootste slachtoffers. In het verleden hadden zich nog andere overstromingen voorgedaan maar nog nooit was de schade zo enorm. Niet te verwonderen dat met de steun van de brandweer en de velen die bij het onheil ter hulp waren gesneld, bij het gemeentebestuur hard werd aangedrongen om een aantal dringende en grondige ingrepen te doen in de waterhuishouding van de dorpskom te Zegelsem.

Reeds in augustus 2005 werd door de gemeente een ontwerper aangesteld. Zijn ontwerp en zijn bestek werden goedgekeurd in december 2005. Maar een vol jaar later wachten wij nog steeds op de eerste spadesteek. Nochtans was beloofd dat nog tijdens de zomer 2006 de werken zouden uitgevoerd worden.

Aangezien de prijzen van de ingediende offertes veel hoger waren dan die uit het bestek moest de hele procedure worden overgedaan.

Maar blijkbaar is nu het einde van de tunnel (of althans het begin ervan) in zicht! Twee dagen vóór de verkiezingen (ja–ja, zo is het !) lieten zowel de burgemeester als de schepen van financiën een brief bezorgen aan de betrokken slachtoffers. Op 2 oktober werden de werken “toegewezen”. HOERA !

Wij hopen nu, samen met de slachtoffers, dat het geen verkiezingsstunt was … dat de echte start nu geen verdere vertragingen meer ondervindt en dat heel binnenkort ernstig werk wordt gemaakt van de geplande ingrepen. Wij rekenen er ook op dat echt zal doorgewerkt worden en dat alleszins tegen eind augustus 2007 alle kasseistenen weer fijn op hun plaats liggen voor de volgende Kasseifeesten.

Bovendien dringen wij ook nogmaals aan op een degelijk en geregeld onderhoud van de Perlinckbeek verderop.

En dan maar verder duimen dat intussen geen te overvloedige regens meer vallen. Zeker tijdens de gevaarlijke januarimaand zullen de omwonende weer hun hartje vasthouden.

Wij blijven dus best waakzaam!